ေမတၱသုတ္ အမႊန္း
(၁) ယႆႏုဘာဝေတာ ယကၡာ၊ ေနဝ ဒေႆႏၲိ ဘီသနံ။ ယဥႇိ ေစဝါ ႏုယုဥၥေႏၲာ၊ ရတၱိႏၵိဝ မတႏၵိေတာ။
တေစၧသူရဲ ဘီလူးမ်ား ေျခာက္လွန္႔မႈ မျပဳေအာင္ စြမ္းအားထက္လွေသာ ေမတၱသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ေန႔ေရာညဥ့္ပါ ရြတ္ဆုိျခင္းျဖင့္ -
1. Dear devotees of loving-kindness, it is known that because of high virtues of Metta Sutta (loving-kindness), the deities on earth cannot show dreadful vision to men.
(၂) သုခံ သုပတိ သုေတၱာ စ၊ ပါပံ ကိဥၥိ န ပႆတိ။ ဧဝမာဒိ ဂုဏူေပတံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။
၁-ခ်မ္းသာစြာ အိပ္ရျခင္း၊ ၂-အိပ္မက္ဆိုးမ်ား မျမင္မက္ျခင္း စေသာ အက်ဳိးမ်ား ရရိွႏိုင္ပါသည္။ အုိ သူေတာ္ေကာင္း အေပါင္းတုိ႔၊ အထက္ပါ ေက်းဇူးဂုဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဆုိၾကပါကုန္စုိ႔။
2. If one recites this Metta Sutta day and night without idleness but repeatedly, he will blessed with peaceful sleep. In sleep also he will not have nightmares. Let us recite this Metta Sutta which is virtuous with peace and benefits.
ေမတၱာ မပြားမီ - ႀကိဳတင္ က်င့္ဖြယ္ ၁၅-ခ်က္
(၃) ကရဏီယ မတၳကုသေလန၊ ယႏၲသႏၲံ ပဒံ အဘိသေမစၥ။ သေကၠာ ဥဇူ စ သုဟုဇူ စ၊ သူဝေစာ စ’ႆ မုဒု အနတိမာနီ။
ေလာကီ, ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာအက်ဳိးစီးပြား၌ တတ္သိလိမၼာ ပညာရိွ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားသည္ ေမတၱာမပြားမီ ေအာက္ပါ သူေတာ္ေကာင္း က်င့္စဥ္မ်ားကို လိုက္နာ က်င့္သံုးရေပမည္။
၁။ ကုသုိလ္ ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ရန္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ ျဖစ္ရမည္။
၂။ ကိုယ္, စိတ္ ႏွစ္ပါး ႐ိုးသား ေျဖာင့္မွန္သူ ျဖစ္ရမည္။
၃။ စိတ္သေဘာထား အထူး ေျဖာင့္မွန္သူ ျဖစ္ရမည္။
၄။ မွန္ကန္ေသာ စကားရိွသူ ျဖစ္ရမည္။
၅။ စိတ္ ႏွလံုး ႏူးည့ံ သိမ္ေမြ႕သူ ျဖစ္ရမည္။
၆။ မာန္မာန ေထာင္လႊားသူ မျဖစ္ရ။
* 15 prerequisites to radiating loving-kindness
One who is skilled in good and who, with wisdom, wishes to be in the state of peace (Nibbana) should act thus.
(1) He should be able.
(2) He should be upright.
(3) He should be extremely upright in thought.
(4) He should be complaisant.
(5) He should be gentle.
(6) He should not have extreme conceit.
(၄) သႏၲဳႆေကာ စ သုဘေရာ စ၊ အပၸကိေစၥာ စ သလႅဟုကဝုတၱိ။ သႏၲိျႏၵိေယာ စ နိပေကာ စ၊ အပၸဂေဗ႓ာ ကုေလသြ, နႏုဂိေဒၶါ။
၇။ ရသမွ်ႏွင့္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ႏိုင္သူ ျဖစ္ရမည္။
၈။ အစားအစာ ေထြရာ မမ်ားသူ ျဖစ္ရမည္။
၉။ အလုပ္ကိစၥ နည္းသူ ျဖစ္ရမည္။
၁၀။ အသက္ေမြး လြယ္ကူသူ ျဖစ္ရမည္။
၁၁။ ဣေျႏၵ သိကၡာရိွသူ ျဖစ္ရမည္။
၁၂။ ရင့္က်က္ေသာ အသိပညာႏွင့္ ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ရမည္။
၁၃။ မၾကမ္းတမ္း မခက္ထန္သူ ျဖစ္ရမည္။
၁၄။ ေဆြမ်ဳိး (ဒကာ-ဒကာမ) မ်ား၌ မတြယ္တာသူ ျဖစ္ရမည္။
(7) He should be contented in four basic needs.
(8) He should be easily supportive (He should not be so difficult to be supported by others.)
(9) He should take few commitments. (He should be with few duties.)
(10) He should take few commitments. (He should be with few duties.)
(11) He should have control in senses.
(12) He should be discrete.
(13) He should not be impudent.
(14) He should not be greedily attached (not to be attached to followers, teachers, or races.)
(၅) န စ ခုဒၵ, မာစေရ ကိဥၥိ၊ ေယန ဝိညဴ ပေရ ဥပဝေဒယ်ဳံ။ သုခိေနာ ဝ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၲဳ သုခိတတၱာ။
၁၅။ ပညာရိွတို႔ ကဲ့ရဲ႕ဖြယ္ျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈ တစ္စံုတစ္ခုကို အနည္းငယ္မွ်ပင္ မျပဳမက်င့္ရာ။ (အထက္ပါ က်င့္ဝတ္ ၁၅-ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီးေနာက္ ေမတၱာ ပြားရမည္။) သတၱဝါခပ္သိမ္း ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ေဘးမရိွၾကပါေစႏွင့္၊ ကိုယ္၏ ခ်မ္းသာျခင္း၊ စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုၾကပါေစ။
(15) He should not commit any slight wrong such that other wise men might censure him.
(Then he should cultivate his thoughts thus:)
- May all beings be happy.
- May all beings be secure.
- May all beings be happy in body and mind.
ေမတၱာ ပြားနည္း
(၆) ေယ ေကစိ ပါဏဘူတတၳိ၊ တသာ ဝါ ထာဝရာ ဝ, နဝေသသာ။ ဒီဃာ ဝါ ေယ ဝ မဟႏၲာ၊ မဇၩိမာ ရႆကာ အဏုကထူလာ။
၁။ အားလံုးသတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၂။ သက္ရိွသတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၃။ ေၾကာက္တတ္သတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၄။ တည္ၿငိမ္သတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၅။ ကိုယ္ရွည္ခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၆။ ကိုယ္တုိခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၇။ မရွည္မတို ကိုယ္ရိွခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၈။ ကိုယ္ႀကီးခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၉။ ကို္ယ္ေသးခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၀။ မႀကီးမေသး အလယ္ခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၁။ ဝေသာခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၂။ ပိန္ၾကံဳခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၃။ မပိန္မဝ ရၾကခႏၶာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
* Radiating of loving-kindness
- All living beings without exception.
- Beings with in-breath and out-breath or without, *(May they be happy in body and mind)*
- Beings prone to fear (the ordinary persons) (*)
- Firm-minded nobles ones (the Arahats) (*)
- Beings with long bodies (*)
- Beings with medium bodies (*)
- Beings with small bodies (*)
(၇) ဒိ႒ာ ဝါ ေယဝ အဒိ႒ာ၊ ေယ ဝ ဒူေရ ဝႆႏၲိ အဝိဒူေရ။ ဘူတာ ဝ သမ႓ေဝသီ ဝ၊ သဗၺသတၱာ ဘဝႏၲဳ သုခိတတၱာ။
၁၄။ ျမင္ရသတၱဝါ ေဝေနယ် ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၅။ မျမင္ရပါ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၆။ ရပ္ေဝးေနရွာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၇။ ရပ္နီးေနရွာ သတၱဝါ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၈။ ျဖစ္ၿပီးသတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၉။ ျဖစ္ဆဲသတၱဝါ ေဝေနယ်ာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၂၀။ သတၱဝါခ်င္းခ်င္း ေမတၱာႏွင္း၍ စိတ္ရင္းမလွန္ မ်က္မျပန္ သည္းခံႏိုင္ပါေစ။
၂၁။ သတၱဝါခ်င္းခ်င္း မညႇဥ္းဆဲဘဲ အျမဲဂ႐ု အေလးျပဳ က်ဳိးစုေဆာင္ပါေ
- Beings seen (*)
- Beings unseen (*)
- Beings living afar (*)
- Beings living near (*)
- Beings already ended existence (*)
- Beings seeking new existence (*)
- All beings (*)
(၈) န ပေရာ ပရံ နိကုေဗၺထ၊ နာတိ မေညထ ကတၳစိ န ကဥၥိ။ ဗ်ာေရာသနာ ပဋိဃသည၊ နာညမညႆ ဒုကၡမိေစၧယ်။
၂၂။ သတၱဝါခ်င္းခ်င္း ရန္ၿငိဳးကင္း ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာရိွပါေစ။
၂၃။ သတၱဝါခ်င္းခ်င္း ေလးစားရင္း ျမဲတင္းရိွပါေစ။
၂၄။ သတၱဝါခ်င္းခ်င္း ေမတၱာႏွင္း၍ ဆင္းရဲဒုကၡ မေပးၾက သုခေဆာင္ပါေစ။
၂၅။ အမ်ားသတၱဝါ ခ်င္းခ်င္းသာ ေမတၱာပြားႏိုင္ၾကပါေစ။
(22) Let one have no anger on others.
(23) Let one not deceive another.
(24) Let one not control another with ill-will.
(25) Let one not wish any harm to another.
ေမတၱာရွင္တုိ႔၏ စိတ္ထား
(၉) မာတာ ယထာ နိယံပုတၱ၊ မာယုသာ ဧကပုတၱမႏုရေကၡ။ ဧဝမၸိ သဗၺဘူေတသု၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။
အမိသည္ မိမိဝမ္း၌ လြယ္၍ ေမြးထားရေသာ တစ္ဦးတည္းေသာ သားကို အသက္ေလာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး၍ အစဥ္မျပတ္ ေစာင့္ေရွာက္သည့္ နည္းတူ သတၱဝါအားလံုးတုိ႔ အေပၚ၌ အတိုင္းမသိ ႀကီးမားေသာ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားရာ၏။
* Disposition of loving-kindness devotees
Just as a mother would protect her only child even at the risk of her own life, even so let one cultivate a boundless loving kindness towards all beings.
ေမတၱာ နယ္ပယ္
(၁၀) ေမတၱဥၥ သဗၺေလာကသၼိ၊ မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ။ ဥဒၶံ အေဓာ စ တိရိယၪၥ၊ အသမၺာဓံ အေဝရ မသပတၱံ။
တစ္ေလာကလံုး ေမတၱာဖံုးေအာင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေမတၱာပို႔ပါ၊ အထက္, ေအာက္, ေဘးဘီ အရပ္မ်က္ႏွာ အားလံုး အက်ဥ္းအေျမာင္း မရိွ၊ ရန္သူ မိတ္ေဆြ ႏွစ္ေထြ ခြဲျခား မထားဘဲ ေမတၱာ ပြားမ်ားေစရာ၏။
* Region of loving-kindness
Let one’s thought of boundless loving-kindness pervade the whole world – above, below and across without any obstruction, without any hatred, without any enmity.
ဣရိယာပုတ္ ေလးပါး ေမတၱာပြား
(၁၁) တိ႒ံ စရံ သိေႏၷာ ဝ၊ သယာေနာ ယာဝတာ’ႆဝိတမိေဒၶါ။ ဧတံ သတႎ အဓိေ႒ယ်၊ ျဗဟၼေမတံ ဝိဟာရမိဓ မာဟု။
ေမတၱာပို႔ရန္ အခ်ိန္အခါမွာ အထူးကန္႔သတ္ခ်က္ မရိွပါ၊ အိပ္ေပ်ာ္ခ်ိန္မွ တစ္ပါး က်န္ေသာ အခ်ိန္မ်ားသည္ ေမတၱာပို႔ခ်ိန္ ျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသုိ႔ ေမတၱာစိတ္ႏွင့္ အျမဲမျပတ္ေနျခင္း၊ ထုိင္ျခင္းရိွေသာ သူေတာ္ေကာင္းကို ‘ျဗဟၼ ဝိဟာရ - ျမင့္ျမတ္စြာ ေနထုိင္သူ’ဟု ဘုရားျမတ္စြာ ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူပါသည္။
* Radiating loving-kindness in four aspects of deportment
Whether one stands, walks, sits or lies down as long as is awake, one should maintain mindfulness in parallel with loving-kindness. All the Buddhas have said this is the noble way of living (Bhramavihara).
ေမတၱာသမထမွ ဝိပႆနာသို႔
(၁၂) ဒိ႒ိၪၥ အႏုပဂၢမၼ၊ သီလဝါ ဒႆေနန သမၸေႏၷာ။ ကာေမသု ဝိနယ ေဂဓံ၊ န ဟိ ဇာတုဂၢဗ႓ေသယ် ပုနေရတိ။
မွားေသာ အယူဝါဒကို လက္မခံဘဲ ကိုယ္က်င့္သီလ ရိွေစရာ၏။ မဂ္ဉာဏ္ အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံုေစရာ၏။ ကိေလသာအာ႐ံု ကာမဂုဏ္တုိ႔၌ တပ္ႏွစ္သက္ျခင္းကို ပယ္ေဖ်ာက္ရာ၏။ ဤသုိ႔ေသာ လူမ်ဳိးသည္ မိခင္ဝမ္း၌ တစ္ဖန္ ပဋိသေႏၶ မေနရေတာ့ေပ။ (ဝဋ္ဘဝ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ ေရာက္ေပလတၱံ။)
* Concentration of loving-kindness to Meditation
One is mindful on loving-kindness, not falling into wrong views, virtuous and endowed with insight, one gives up attachment to sense desires. Verily, such a man does not return to enter a womb again. (said the Buddhas)
ေမတၱသုတၱံ နိ႒ိတံ။ ေမတၱသုတ္ ပါဠိ - ျမန္မာျပန္ ၿပီး၏။ THE END.
……...................................
ေမတၱာ အစြမ္းအာနိသင္
တစ္ေန႔သံုးခါ၊ အိုးတစ္ရာျဖင့္၊ ခ်က္ကာထမင္း၊ ေကၽြးလွဴျခင္းထက္၊ မယြင္းစင္စစ္၊
ႏုိ႔တစ္ညႇစ္စာ၊ ႀကိမ္သံုးခါမွ်၊ ေမတၱာပြားမ်ား၊ က်ဳိးႀကီးမားသည္၊ ဘုရားျမတ္စြာ မိန္႔ခြန္းတည္း။
** နားလည္ ခြင့္လႊတ္ေပးႏိုင္ျခင္းသည္ အျပစ္ေပးျခင္းထက္ ပုိ၍ လူပီသ၏။ **
………...................................
ပဋိသမ႓ိဒါမဂ္လာ ၅၂၈-သြယ္ ေမတၱာ ပြားပံု
{ဝစီကံ-ေမတၱာကို သ႐ုပ္ေဖာ္ေသာအားျဖင့္ ပဋိသမ႓ိဒါမဂ္လာ ေမတၱာပြားနည္း (၅၂၈)နည္းကို ပုဂၢဳိလ္ (၁၂)ဦးတုိ႔အား ေမတၱာပြားနည္း (၄)နည္းနဲ႔ အရပ္မ်က္ႏွာ/ေထာင့္အလုိက္ ေမတၱာပြားမ်ားပါ့မယ္။}
ေမတၱာ ပြားနည္း ၄-နည္း
(က) အေဝရာ ေဟာႏၲဳ - ေဘးရန္ ကင္းၾကပါေစ။
(ခ) အဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၲဳ - စိတ္ဆင္းရဲ ကင္းၾကပါေစ။
(ဂ) အနီဃာ ေဟာႏၲဳ - ကိုယ္ဆင္းရဲ ကင္းၾကပါေစ။
(ဃ) သုခီအတၱာနံ ပရိဟရႏၲဳ - ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မိမိတုိ႔ ခႏၶာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ပုဂၢိဳလ္ ၁၂-ဦး
(၁) သေဗၺ သတၱာ - အားလံုးေသာ သတၱဝါေတြ
(၂) ။ ပါဏာ - ။ သက္ရိွ သတၱဝါေတြ
(၃) ။ ဘူတာ - ။ ခႏၶာကိုယ္ ထင္ရွားရိွတဲ့
(၄) ။ ပုဂၢလာ - ။ ပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၅) ။ အတၱဘာဝ ပရိယာပႏၷာ - အားလံုးေသာ ခႏၶာကိုယ္ အတၱေဘာ အက်ဳံးဝင္ၾကသူေတြ
(၆) ။ ဣတၳိေယာ - ။ မ, သတၱဝါေတြ
(ရ) ။ ပုရိသာ - ။ ဖုိ, သတၱဝါေတြ
(၈) ။ အရိယာ - ။ အရိယာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၉) ။ အနရိယာ - ။ ပုထုဇဥ္ ပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၁၀) ။ ေဒဝါ - ။ နတ္ျဗဟၼာေတြ
(၁၁) ။ မႏုႆာ - ။ လူသားေတြ
(၁၂) ။ ဝိနိပါတိကာ - ။ အပါယ္ဘံုသားေတြ
၅၂၈ ေမတၱာ ပြားနည္း ေရတြက္ပံု
ပုဂၢိဳလ္ ၁၂-ဦးႏွင့္ ေမတၱာ ၄-နည္းကို တြဲစပ္၍ ပြားရသည္။ (သေဗၺသတၱာ အေဝရာ ေဟာႏၲဳ၊ အဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၲဳ၊ အနီဃာ ေဟာႏၲဳ၊ သုခီ အတၱာနံ ပရိဟရႏၲဳ) ဟု ပြားပါ။ ၁၂ × ၄ = ၄၈ နည္း ျဖစ္ပါသည္။ အရပ္ ၁၀-မ်က္ႏွာ ပြားလွ်င္ ၄၈၀ ျဖစ္ပါသည္။ ၄၈ + ၄၈၀ = ၅၂၈ ျဖစ္ပါသည္။
……………………..
ေမတၱသုတ္ေတာ္လာ ၅၆၁-နည္းျဖင့္ ေမတၱာ ပြားပံု
{ဝစီကံ-ေမတၱာကို သ႐ုပ္ေဖာ္ေသာအားျဖင့္ ေမတၱသုတ္ေတာ္လာ ေမတၱာပြားနည္း (၅၆၁)နည္းကို ပုဂၢဳိလ္ (၁၇)ဦးတုိ႔အား ေမတၱာပြားနည္း (၃)နည္းနဲ႔ အရပ္မ်က္ႏွာ/ေထာင့္အလုိက္ ေမတၱာပြားမ်ားပါ့မယ္။}
ေမတၱာ ပြားနည္း ၃-နည္း
(က) သုခိေနာ ေဟာႏၲဳ - ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
(ခ) ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ - ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ။
(ဂ) သုခိတတၱာ ေဟာႏၲဳ - ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
ပုဂၢိဳလ္ ၁၇-ဦး
(၁) သေဗၺ တသာ - အားလံုးေသာ ပုထုဇဥ္, ေသကၡပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၂) ။ ထာဝရာ - ။ ရဟႏၲာ ပုဂၢဳိလ္ေတြ
(၃) ။ ဒိ႒ာ - ။ ျမင္ဖူးတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၄) ။ အဒိ႒ာ - ။ မျမင္ဖူးတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၅) ။ ဒူေရ (ဝသႏၲာ) - ။ အေဝးမွာေနတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၆) ။ အဝိဒူေရ - ။ အနီးမွာေနတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၇) ။ ဘူတာ - ။ ရဟႏၲာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၈) ။ သမ႓ေဝသီ - ။ ပုထုဇဥ္, ေသကၡ ပုဂၢိဳလ္ေတြ
(၉) ။ ဒီဃာ - ။ ခႏၶာကုိယ္ ရွည္လ်ားတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၁၀) ။ ရႆကာ - ။ ။ ပုတုိတဲ့ သတၱဝါေတြ
(၁၁) ။ မဇၩိမာ - ။ ။ အလယ္အလတ္ -
(၁၂) ။ မဟႏၲာ - ။ ။ ႀကီးမားတဲ့ -
(၁၃) ။ အဏုကာ - ။ ။ ေသးငယ္တဲ့ -
(၁၄) ။ မဇၩိမာ - ။ ။ အလယ္အလတ္ -
(၁၅) ။ ထူလာ - ။ ။ ဆူၿဖိဳးတဲ့ -
(၁၆) ။ အဏုကာ - ။ ။ ၾကံဳလီွတဲ့ -
(၁၇) ။ မဇၩိမာ - ။ ။ အလယ္အလတ္ - )
မွတ္ခ်က္။ ။ (က)(ခ)(ဂ) အပိုဒ္ ၃-ပုိဒ္သည္ အမွတ္စဥ္ ၁၇-ပိုဒ္လံုးႏွင့္ ေပါင္းစပ္ရမည္။ (သေဗၺ တသာ သုခိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ သုခိတတၱာ ေဟာႏၲဳ) စသည္ျဖင့္ ေပါင္းစပ္ရမည္။ (၁၇ × ၃ =၅၁) ျဖစ္သည္။
အရပ္ ဆယ္မ်က္ႏွာ
(၁) ပုရတၳိမာယ ဒိသာယ (အေရွ႕အရပ္၌)
(၂) ပုရတၳိမာယ အႏုဒိသာယ (အေရွ႕ေတာင္ အရပ္၌)
(၃) ဒကၡိဏာယ ဒိသာယ (ေတာင္ အရပ္၌)
(၄) ဒကၡိဏာယ အႏုဒိသာယ (အေနာက္ေတာင္ အရပ္၌)
(၅) ပစၧိမာယ ဒိသာယ (အေနာက္ အရပ္၌)
(၆) ပစၧိမာယ အႏုဒိသာယ (အေနာက္ေျမာက္ အရပ္၌)
(၇) ဥတၱရာယ ဒိသာယ (ေျမာက္ အရပ္၌)
(၈) ဥတၱရာယ အႏုဒိသာယ (အေရွ႕ေျမာက္ အရပ္၌)
(၉) ဥပရိမာယ ဒိသာယ (အထက္အရပ္၌)
(၁၀) ေဟ႒ိမာယ ဒိသာယ (ေအာက္အရပ္၌)
၅၆၁-နည္းျဖင့္ ေမတၱာပြားနည္း ေရတြက္ပံု
မွတ္ခ်က္။ ။ အရပ္တစ္မ်က္ႏွာ၌ ေဖာ္ျပပါ ၅၁-နည္းကို ပြားရပါမည္။ အရပ္ ၁၀-မ်က္ႏွာအတြက္ ၅၁၀-နည္း ျဖစ္ပါသည္၊ အရပ္မ်က္ႏွာ မသတ္မွတ္ေသာ ၅၁-နည္းႏွင့္ ေပါင္းလွ်င္ ၅၁၀+၅၁=၅၆၁-နည္း ျဖစ္ပါသည္။ (ပုရိတၳိမာယ ဒိသာယ သေဗၺ တသာ သုခိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ သုခိတတတၱာ ေဟာႏၲဳ) ဟု ေပါင္းစပ္၍ ပြားပါ။
အရပ္မ်က္ႏွာ မသတ္မွတ္ဘဲ ပြားပံု (နမူနာ)
- သေဗၺ တသာ၊ သုခိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ သုခိတတၱာ ေဟာႏၲဳ။ (အေပၚမွ ပုဂၢိဳလ္ ၁၇-ဦးလံုး ပြားပါ)
အရပ္မ်က္ႏွာ သတ္မွတ္၍ ပြားပံု (နမူနာ)
- ပုရတၳိဟာယ ဒိသာယ၊ သေဗၺ တသာ သုခိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ ေခမိေနာ ေဟာႏၲဳ၊ သုခိတတၱာ ေဟာႏၲဳ။ (အရပ္တစ္မ်က္မွာ၌ ၁၇-ခ်က္စီ ပြားပါ။)
------------------------------------------------------------------------------------------------------
Loving-kindness Meditation
May I be free from enmity, may I be free from ill-will, may I be free from affliction, may I be happy, may I be free from suffering, may I not be parted from the good fortune I have attained, as owner of my kamma.
May the community in this monastery…
May the guardian deities of this monastery be free from enmity, may they be free from ill-will, may they be free from affliction, may they be happy, may they be free from suffering, may they not be parted from the good fortune they have attained, as owners of their kamma.
May our supporters who provide the four requisites…
May our parents, teacher, relatives and friends be free from enmity, may they be free from ill-will, may they be free from affliction, may they be happy, may they be free from suffering, may they not be parted from the good fortune they have attained, as owners of their kamma.
May all living things, all breathing thing, all beings, all persons, all individuals, all women, all men, all noble ones, all worldlings, all deities, all human beings, and all those destined for hell be free from enmity, may they be free from ill-will, may they be free from affliction, may they be happy, may they be free from suffering, may they not be parted from the good fortune they have attained, as owners of their kamma.
In the east, in the south, in the west, in the north, in the northeast, in the southeast, in the southwest, in the north west, below and above; may all living things, all breathing thing, all beings, all persons, all individuals, all women, all men, all noble ones, all worldlings, all deities, all human beings, and all those destined for hell be free from enmity may they be free from ill-will, may they be free from affliction, may they be happy, may they be free from suffering, may they not be parted from the good fortune they have attained, as owners of their kamma.
Above to the highest heaven, below to the deepest hell, in all world systems may all beings living on the earth be free from affliction and ill-will, may they be free from suffering and harm.
Above to the highest heaven, below to the deepest hell, in all world systems may all beings living in the water be free from affliction and ill-will, may they be free from suffering and harm.
Above to the highest heaven, below to the deepest hell, in all world systems may all beings living in the sky be free from affliction and ill-will, may they be free from suffering and harm.
I have formerly done meritorious deeds, recited the protection discourses and practised meditation on loving-kindness.
By the power of this merit may all beings, realising the Buddha’s teaching which leads to happiness, attain the supreme bliss of nibbāna which gets rid of sorrow, grief and despair.
Long may the teaching of the Buddha endure. May all beings respect and practise righteousness. May the god of rain perform his duty in due season.
May the rulers follow the example of the righteous kings and protect their subjects with kindness, like their own sons and daughters.
* By this practice I pay homage to the Buddha.
* By this practice I pay homage to the Dhamma.
* By this practice I pay homage to the Saṅgha.
By this practice I shall be liberated from birth, aging, disease, and death.
May my merit destroy all defilements.
May my merit be a condition for nibbāna.
We share this heap of merit with all beings.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
မေနာကံျဖင့္ ေမတၱာပြားမ်ားျခင္း
ဝစီကံ-ေမတၱာအျဖစ္ ေမတၱသုတ္ေတာ္ႀကီးကို ပါဠိ-ျမန္မာ ပူေဇာ္ၿပီးတုိင္း မေနာကံ-ေမတၱာျဖင့္ ဆက္လက္ ပြားမ်ားသင့္ပါတယ္။ မိမိတုိ႔ ေနထုိင္ရာ (အိမ္,ေက်ာင္း,ေစတီ) ေနရာမွ ရပ္ကြက္, ၿမိဳ႕နယ္, ၿမိဳ႕/ရြာ, ျပည္, ကမ႓ာ, အနႏၲ-စၾကဝဠာအထိ အႏုလံုအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ အနႏၲစၾကဝဠာမွ မိမိတုိ႔ ေနထိုင္ရာ ေနရာသုိ႔ ပဋိလံုအားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ သတၱဝါတုိ႔ရဲ႕ အက်ဳိးကို လုိလားေသာ ေမတၱာစိတ္ သက္သက္ျဖင့္ သတိသမၸဇဥ္ဉာဏ္ ယွဥ္ၿပီး ေမတၱာဘာဝနာ ဆိုက္သည္အထိ ဉာဏ္စိုက္ၿပီး မေနာကံ-ေမတၱာကို ပြားရပါတယ္။ ေမတၱာစိတ္ကို အႏုလံု-ပဋိလံု (ခ်ဲ႕ျခင္း-ခ်ဳံ႕ျခင္း)တုိ႔ျဖင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ မေနာသက္သက္ျဖင့္ ေလ့က်င့္ၾကည့္ပါ။
သမာဓိအား မလုိက္ႏိုင္လွ်င္ (အားလံုးေသာ သတၱဝါေတြ ကိုယ္,စိတ္ ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ-ခ်မ္းသာၾကပါေစ) ဟူ၍သာ စိတ္သက္သက္ျဖင့္ ေလ့က်င့္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ တစ္ဆင့္တက္၍ အရပ္ဆယ္မ်က္ႏွာ ျဖန္႔ပြားနည္းကို ေလ့က်င့္ပါ။ ထုိ႔ေနာက္ အနႏၲစၾကဝဠာ ျဖန္႔ပြားနည္းကို ေလ့က်င့္ပါ။ “မာနသံ ဘာဝေယ အပရိမာဏံ” ဟူေသာ ေမတၱသုတ္ေတာ္ အတိုင္း ေမတၱာစိတ္ကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ႀကီး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပြားမ်ား ေလ့က်င့္သင့္ပါတယ္။
ေခတ္ (၃) ေခတ္
(၁) ဇာတိ ေခတ္ - စၾကဝဠာေပါင္း တစ္ေသာင္း
(၂) အာဏာ ေခတ္ - စၾကဝဠာေပါင္း ကုေဋ တစ္သိန္း
(၃) ဝိသယ ေခတ္ - စၾကဝဠာေပါင္း အနႏၲ
(၃၁)ဘံု တစ္အုပ္စုကို စၾကဝဠာ-တစ္ခု ဟု ေခၚပါသည္။
ေမတၱာဘာဝနာအား ဝိပႆနာထိ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားျခင္း
ကံသံုးပါးျဖင့္ ေမတၱာပြားျခင္းဟာ ‘ပညတ္ ျမင္ရင္ ေမတၱာဝင္’ ဆုိတဲ့အတိုင္း ေမတၱာပြားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပရမတ္ ျမင္ေအာင္ ဝိပႆနာပြားမယ္ဆုိရင္ သတၱဝါတုိ႔ရဲ႕ ႐ုပ္, နာမ္သေဘာ၊ အနိစၥ, ဒုကၡ, အနတၱ သေဘာတုိ႔ကို ႏွလံုးသြင္း ဆင္ျခင္ ႐ႈမွတ္ပြားမ်ားရပါတယ္။
ေမတၱာ-ဘာဝနာ ပြားမ်ားခုိက္ ပုဂၢိဳလ္-သတၱဝါ-ငါ-သူတစ္ပါး-ေယာက်္ား-မိန္းမ စေသာ အျမင္တုိ႔သည္ ပညတ္အျမင္ တုိ႔သာ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ပရမတ္ အျမင္အားျဖင့္ကား ပုဂၢိဳလ္-သတၱဝါစသည္ မရိွ၊ ႐ုပ္အစုအေဝး နာမ္အစုအေဝးမွ်သာ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ထုိ႐ုပ္, နာမ္တရားတုိ႔သည္လည္ မျမဲေသာ အနိစၥသေဘာ, ဆင္းရဲေသာ ဒုကၡသေဘာ, အႏွစ္သာရ မရိွေသာ အနတၱသေဘာတုိ႔သာတည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ႐ုပ္, နာမ္တရားတုိ႔သည္ အနိစၥ-ဒုကၡ-အနတၱ။ ႐ုပ္, နာမ္တရားတုိ႔သည္ ငါ၏ ဥစၥာမဟုတ္၊ ငါမဟုတ္၊ ငါ၏ အတၱမဟုတ္။
{႐ုပ္-ဟုတြင္မည္၊ ခႏၶာသည္ကား၊ ျမင့္ရွည္ကာလ၊ မတည္ထဘဲ၊ ခဏျဖစ္လ်က္၊ ခဏပ်က္၏။ ျဖစ္-ပ်က္ ႏွစ္တန္၊ ႏွိပ္စက္ဒဏ္ျဖင့္၊ တစ္ရံမစဲ၊ လြန္ဆင္းရဲ၏။ ခိုင္ျမဲေက်ာမာ၊ ႏွစ္မပါဘူး။ ပညာစကၡဳ၊ ေမွ်ာ္ေထာက္႐ႈလွ်င္၊ သူ႔သဘာဝ၊ အနိစၥႏွင့္၊ ဒုကၡ-အနတၱာ၊ မွန္လွစြာ၏။ ငါ-ငါ့ဥစၥာ၊ ငါ့လိပ္ျပာဟု၊ ဘာတစ္ခုမွ်၊ မဟုတ္ၾကသည္၊ ဓမၼသက္သက္ပါတကား။
နာမ္-ဟုတြင္မည္၊ ခႏၶာသည္ကား၊ ျမင့္ရွည္ကာလ၊ မတည္ထဘဲ၊ ခဏျဖစ္လ်က္၊ ခဏပ်က္၏။ ျဖစ္-ပ်က္ ႏွစ္တန္၊ ႏွိပ္စက္ဒဏ္ျဖင့္၊ တစ္ရံမစဲ၊ လြန္ဆင္းရဲ၏။ ခိုင္ျမဲေက်ာမာ၊ ႏွစ္မပါဘူး။ ပညာစကၡဳ၊ ေမွ်ာ္ေထာက္႐ႈလွ်င္၊ သူ႔သဘာဝ၊ အနိစၥႏွင့္၊ ဒုကၡ-အနတၱာ၊ မွန္လွစြာ၏။ ငါ-ငါ့ဥစၥာ၊ ငါ့လိပ္ျပာဟု၊ ဘာတစ္ခုမွ်၊ မဟုတ္ၾကသည္၊ ဓမၼသက္သက္ပါတကား။}
(တိပိဋကဓရ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ လကၤာ)
(အလ်ဥ္းသင့္၍ လူတုိ႔၌ မထားသင့္ မထားအပ္ေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဆိုအမိန္႔ တစ္ရပ္ကို ထပ္မံ တင္ျပလုိပါသည္။
‘ပဋိဃနိမိတၱၪၥ - မႏွစ္သက္အပ္ေသာ အနိ႒ာ႐ံုသည္လည္းေကာင္း။
အေယာနိေသာ မနသိကာေရာ စ - မသင့္မတင့္ ႏွလံုးသြင္းျခင္းသည္ လည္းေကင္း။ ဘိကၡေဝ - ရဟန္းတုိ႔။ ေခါ - စင္စစ္။ ေဒါသႆ - ေဒါသ၏။ ဥပၸါဒါယ - ျဖစ္ျခင္းငွာ။ ပစၥယာ - အေၾကာင္းတုိ႔ကား။ ဣေမ ေဒြ - ဤ ႏွစ္ပါးတုိ႔သာလွ်င္တည္း။’ ဟု ဆုိပါသည္။ ေဒါသ၏ မူလ ရင္းျမစ္ကို ပယ္သတ္၍ ေမတၱာ ပြားႏိုင္ရန္ လုိအပ္လွပါေၾကာင္း ထပ္ေဆာင္း တင္ျပအပ္ပါသည္။)
ေမတၱသုတ္ ပူေဇာ္ရျခင္း အက်ဳိး
ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္ရ ႏိုးရေစသည္။ အိပ္မက္ဆိုးမ်ား မမက္ေအာင္ ကာကြယ္ႏိုင္သည္။ မ်က္ႏွာ ၾကည္လင္၍ လူခ်စ္ လူခင္ မ်ားလိမ့္မည္။ အိပ္ခါနီးဆဲဆဲမွာ ရြတ္ၿပီး အိပ္လွ်င္ ညအခါ ဘီလူးစီးျခင္း၊ ေယာင္ယမ္း၍ ထေျပးျခင္း၊ အိပ္ေနရင္း အသံနက္ႀကီးျဖင့္ ေအာ္ျခင္း၊ အိပ္ရာနားရိွ ေတြ႔ကရာ ပစၥည္းတုိ႔ျဖင့္ ေယာင္ယမ္း၍ ပစ္ေပါက္ျခင္း စသည္တုိ႔ ကင္းသည္။ ပေယာဂ, အပေလာက အေျခာက္အလွန္႔ မခံရျခင္း၊ အနာေရာဂါ ကင္းျခင္း၊ အဆိပ္ လက္နက္ မစူးရွျခင္း၊ ႐ူးသြပ္ေသာ ေဝဒနာ ကင္းျခင္းမွ စ၍ (ေမတၱာစ်ာန္ ရသည္ထိ ပြားမ်ားႏိုင္လွ်င္ ေသသည္၏ အျခားမဲ့၌) ျဗဟၼာဘံု ေရာက္သည္အထိ အက်ဳိးေပးႏိုင္စြမ္း ရိွေလသည္။
ေမတၱသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ ျဖစ္စဥ္
အခါတစ္ပါး ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ သာဝတၳိျပည္မွာ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာအခါ ငါးရာေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔သည္ ရွင္ေတာ္ ျမတ္ဘုရားထံမွ ကမၼ႒ာန္းတရားကို မွတ္သား နာယူၿပီးလွ်င္ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အရပ္၌ ဝါကပ္ေတာ္မူၾကရန္ လူသူမနီး ေတာႀကီး ဟိမဝႏၲာသုိ႔ ေရွး႐ႈႂကြသြားေတာ္မူကုန္၏။ ယူဇနာတစ္ရာမွ် ေဝးကြာေသာအရပ္သုိ႔ ေရာက္ၾကလွ်င္ ဟိမဝႏၲာေတာအစပ္ တစ္ခုေသာ ေတာင္ေျခအရပ္၌ ရပ္တန္႔ အပန္းေျဖရန္ တစ္ညဥ့္မွ် သီတင္းသံုးေတာ္မူၾက၍ မိုးေသာက္ခ်ိန္ ကာလတြင္ မနီးမေဝးေသာ ရြာတစ္ရြာသုိ႔ ဆြမ္းခံႂကြေတာ္မူၾကရာ ရြာသူရြာသား ဒကာဒကာမမ်ားလည္း ရတနာ သံုးပါး၌ အားထား ယံုၾကည္သူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ “ဤအရပ္၌ ဝါတြင္း သံုးလတုိ႔ပတ္လံုး သီတင္းသံုး ေနထုိင္ေတာ္မူၾကပါဘုရား”ဟု ေတာင္းပန္ ေလွ်ာက္ထားၾက၍ ငါးရာေသာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတုိ႔ကို ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းၾကၿပီးလွ်င္ ေညာင္ေစာင္း, အင္းပ်ဥ္, ေရအိုးစင္, ေသာက္ေရ, သံုးေရ စေသာ အလံုးစံုေသာ အသံုးအေဆာင္ တုိ႔ကို စီရင္ၾကကုန္၏၊ “တပည့္ေတာ္တုိ႔သည္လည္း အရွင္ဘုရားတုိ႔ထံ၌ သရဏဂံုႏွင့္ ငါးပါးသီလတုိ႔ကို ေစာင့္ထိန္းၾကပါကုန္မည္” ဤသို႔ စသည္ျဖင့္ ေလွ်ာက္ထားၾကကာ ပစၥည္းေလးပါး ဒကာအျဖစ္ ခံယူၾကကုန္၏။
ႏွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ငါးရာေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔သည္ အျခားရြာတစ္ရြာသုိ႔ ၾကသြားၾကကုန္၏၊ ထိုရြာသူရြာသားတုိ႔သည္လည္း ေရွးရြာသူရြာသားမ်ားနည္းတူသာလွ်င္ ဝါကပ္ရန္ ေတာင္းပန္ၾကျပန္၏၊ ရဟန္းေတာ္တုိ႔သည္လည္း အႏၲရယ္ကင္းလွ်င္ သီတင္းသံုး ဝါဆုိၾကမည္ဟု ဝန္ခံ ကတိျပဳၾကသျဖင့္ ရြာသူ ရြာသား ဒကာ ဒကာမမ်ားလည္း အားရဝမ္းသာစြာျဖင့္ ရြာႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ေတာင္ေျခ ေတာစခန္း၌ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတစ္ရာကို ေကာင္းစြာ ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းၾကကုန္၏၊ ငါးရာေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔သည္ ထားရိွအပ္ေသာ ကတိကဝတ္ႏွင့္ အညီ ေက်ာက္စည္ကို တီးခတ္လွ်င္ အသီးသီးေသာ အရပ္မွ သစ္ပင္ရင္းသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေတာ္မူၾကကာ ကမၼ႒ာန္း တရားအားထုတ္ေတာ္မူၾကကုန္၏။
ထုိေတာစခန္းရိွ ႐ုကၡစိုးနတ္တုိ႔သည္ ရဟန္းေတာ္ငါးရာ ႂကြလာေသာအခါ မွစ၍ ရဟန္းတုိ႔၏ သီလတန္ခုိးေၾကာင့္ သားငယ္တုိ႔ကို ခ်ီပိုး၍ ညိႇးငယ္ေသာ အသြင္ျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ သစ္ပင္ဗိမာန္ထက္မွ ဆင္းသက္ၾကၿပီးလွ်င္ ေျမျပင္ထက္၌ ထိုမွ ဤမွ ေျပးသြားလွည့္လည္ၾကကာ ငါးရာေသာ ရဟန္းေတာ္တုိ႔၏ ျပန္ႂကြမည့္ရက္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ ေနၾကရရွာကုန္၏။ ယင္းသို႔ မရပ္မတည္ လွည့္လည္ေျပးသြားၾကရင္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ကာေနခဲ့ၾကရာ လခြဲပင္ ၾကာေသာ္လည္း ျပန္ႂကြေတာ္မူၾကမည့္ အေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာ သိရိွၾကပါသျဖင့္ ညီညြတ္စြာ တိုင္ပင္၍ ထုိရဟန္းေတာ္မ်ား တရားအားထုတ္ေသာ ညဥ့္အခါ၌ လြန္စြာေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အသံျဖင့္ ဆူညံဟတ္ေႂကြး၍ လည္းေကာင္း၊ လြန္စြာေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အပုပ္န႔ံတုိ႔ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေခ်ာက္လွန္႔ၾကကုန္၏။ ယင္းသို႔ေသာ အဆင္း အသံ အနံ႔တုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္ အရွင္ျမတ္တုိ႔သည္ စိတ္ေတြပ်ံ႕လြင့္၍ ကမၼ႒ာန္း အလုပ္ကို ယုတ္ေလ်ာ့ေစသည့္အျပင္ လန္႔ဖ်ပ္မူးေဝ ေသြးေလေခ်ာက္ခ်ား၍ အိပ္စားမရ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ေရာဂါဘယေတြ ခံစားေနၾကရကုန္၏၊ ထုိသုိ႔ ခံစားရေသာ္လည္း အခ်င္းခ်င္းမွာမူကား ထုိအေၾကာင္းအရာေတြကို တစ္ခါတစ္ေလမွ် မေျပာရွာၾကေခ်။
ထို႔ေနာက္ တစ္ေန႔သ၌ စည္းေဝးခ်ိန္ကာလတြင္ သံဃာ့ေထရ္က “ငါ့ရွင္တုိ႔ - ဤေတာအုပ္သို႔ ငါတို႔လာစ သံုးေလးရက္ ရသည္တိုင္ေအာင္ အားလံုးေသာ ငါ့ရွင္တုိ႔သည္ ၾကည္လင္ရြႊင္လန္းစြာျဖင့္ ကမၼ႒ာန္းတရား အားထုတ္ႏိုင္ၾက၍ သပၸါယမွ်တပံု ရၾက၏။ ယခုအခါေသာ္ အဘယ္ေၾကာင့္ ညိႇဳးေလ်ာ္ပိန္ခ်ဳံး တစ္ကိုယ္လံုး အဆင္းမလွ ျဖစ္ေနၾကပါသနည္း။ ဤေတာအုပ္၌ သပၸာယ မမွ်တၾကသေလာ” ဤသို႔ ေစာေၾကာေမးေသာအခါ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးသည္ “ အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္သည္ ညဥ့္အခါ၌ ဤသို႔ ဤသို႔ သေဘာရိွေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အဆင္းကိုလည္း ျမင္ရပါ၏၊ အသံကိုလည္း ၾကားရပါ၏၊ အနံ႔ကိုလည္း နံ႔ပါ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္၏ စိတ္ေတြ ပ်ံ႕လြင့္ေနပါ၏” ဤသုိ႔ေသာ နည္းျဖင့္ အလံုးစံုေသာ ရဟန္းတုိ႔သည္ အသီးသီး မိမိတုိ႔ စြဲကပ္လာေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ားကို ေျပာၾကားၾကကုန္၏။
ထုိအခါ သံဃာ့ေထရ္ႀကီးက “ ငါ့ရွင္တုိ႔ ဤသုိ႔ဆုိလွ်င္ ဝါတြင္းပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ ဒုတိယ ဝါကပ္မႈကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့၏၊ ငါတုိ႔သည္ ဤေနရာမွတစ္ပါး အျခားသပၸါယ မွ်တေသာ ေနရာသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းရန္ ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ အထံေတာ္ပါး၌ သြား၍ ေလွ်ာက္ထားၾကကုန္အံ့” ဟု ဆုိၿပီးလွ်င္ ေက်ာင္းအိပ္ရာ ေနရာမ်ားကို ေကာင္းစြာသိုမီွး သိမ္းဆည္းေစၿပီးေနာက္ ပစၥည္းေလးပါးတုိ႔၌ ေရာင့္ရဲလြယ္ေသာ “အႏၲဳႆကဂုဏ္”၊ ဒါယကာတုိ႔ ေမြးျမဴျပဳစုလြယ္ေသာ “သုဘရဂုဏ္”၊ နည္းပါးေသာ နဝကမၼအမႈ ဟူေသာ “အပၸကိစၥဂုဏ္”၊ ဒကာ ဒကာမတုိ႔၌ တဏွာ သံေဃာ မက္ေမာ တြယ္တာျခင္း မရိွေသာ “ကုေလသြ န နဂိဒၶဂုဏ္” စေသာ ရဟန္းတုိ႔၌ ရိွအပ္ေသာ ဂုဏ္တုိ႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၾကေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ား ျဖစ္၍ မည္သည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားကိုမွ် မပန္ၾကားဘဲ သာဝတၳိျပည္ ရွင္ေတာ္ဘုရား ရိွရာသုိ႔ တိစီဝရိတ္ ကုိယ္စီျဖင့္ ျပန္လည္ႂကြလာေတာ္မူၾက၏။
ဘဂဝါဘုန္းလိႈင္ ႏႈန္းၿပိဳင္ဘက္ကင္း တရားမင္း ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိျပန္လည္ႂကြလာေသာ ရဟန္းတုိ႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၍ “အုိခ်စ္သား ရဟန္းတုိ႔ ငါဘုရားသည္ ဝါတြင္း သံုးလမွာ ခရီးေဒသစာရီ မလွည့္လည္အပ္ဟု ပညတ္ေတာ္မူခဲ့သည္ မဟုတ္ေလာ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ သင္တုိ႔သည္ လွည့္လည္သြားလာၾကဘိသနည္း” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလွ်င္ ထုိရဟန္းတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားအား အေၾကာင္းအရာ အစံုအလင္ကို ကုန္စင္ေအာင္ ေလွ်ာက္တင္ၾကကုန္၏၊ ထုိအခါ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ “ခ်စ္သား ရဟန္းတုိ႔ အလံုးစံုေသာ ဇမၺဴဒိ္ပ္ ေျမအျပင္ကို ငါဘုရား ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာ္လည္း သင္တို႔၏ ေနရာေဟာင္းထက္ ေကာင္းမြန္ေလ်ာက္ပတ္ သင့္ျမတ္ေသာ ေနရာကို အယုတ္ဆံုး ေျခေလးေခ်ာင္း ခ်ေလာက္ေသာ တစ္ခုေသာ အင္းပ်ဥ္ေနရာမွ်လည္း ငါဘုရားျမင္ေတာ္မမူေခ်၊ ထုိေနရာသို႔သာ ျပန္ၾကကုန္ေလာ့၊ သင္တုိ႔အတြက္ အာသေဝါကုန္ခန္း၍ ရဟႏၲာ ျဖစ္ၾကမည့္ ေနရာသည္ ထုိေနရာေဟာင္းပင္ ျဖစ္ေပ၏”ဟု မိန္႔ေတာ္မူေသာ္လည္း ျပန္ၿပီး မႂကြဝံ့ၾကသျဖင့္ “ရဟန္းတို႔ သင္တုိ႔သည္ ယခင္ကမူ လက္နက္ကို မယူဘဲ သြားၾကရကုန္၏၊ ယခုအခါ လက္နက္ကို ယူေဆာင္၍ သြားၾကကုန္ေလာ့”ဟု အမိန္႔ေတာ္ ရိွေတာ္မူရာ ရဟန္းတုိ႔သည္ အဘယ္လက္နက္ ျဖစ္ပါသနည္း ဘုရားဟု ျပန္၍ ေလွ်ာက္ထားၾကေသာအခါ “ကရဏီယမတၳ ကုသေလန” စေသာ ဤေမတၱသုတ္ ေဒသနာတရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူ၍ “ခ်စ္သား ရဟန္းတုိ႔ ဤေမတၱာလက္နက္ ပရိတ္စက္ကို ေတာနက္သုိ႔ ဝင္လွ်င္ ဆင္ျခင္ရြတ္ပြား သရဇၩယ္၍ သြားၾကကုန္ေလာ့” ဟု မွာၾကားေတာ္မူလုိက္၏။
ငါးရာေသာ ရဟန္းတုိ႔သည္ ရွင္ေတာ္ဘုရား မွာၾကားေတာ္မူသည့္အတိုင္း ျပန္လည္ႂကြသြားရာတြင္ ေမတၱသုတ္ေဒသနာျဖင့္ တစ္စံုတစ္ရာ အေႏွာင့္အယွက္ မရိွၾကသည့္အျပင္ အလ်င္က မႏွစ္မ်ဳိ႕ေသာ နတ္တို႔သည္ ေမတၱာစိတ္ ယုိဖိတ္ၾကကုန္လ်က္ ရဟန္းေတာ္တုိ႔၏ သပိတ္သကၤန္းကို လွမ္းယူၾကၿပီးလွ်င္ ခရီးဦးႀကိဳဆုိၾကကုန္၏၊ ေက်ာင္းအာရာမ္တြင္း၌လည္း ရွင္းလင္း သုတ္သင္ၾကကုန္၏၊ ေျခလက္ဆုပ္နယ္ ေသာက္ေရ သံုးေဆာင္ေရ တည္ျခင္းစေသာ ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ အသြယ္သြယ္ တုိ႔ကိုလည္း ျပဳလုပ္ၾကကုန္၏၊ ဤသုိ႔လွ်င္ ရဟန္းေတာ္ ငါးရာတုိ႔သည္ ေလ်ာက္ပတ္သာယာ ေအးခ်မ္းစြာျဖင့္ ေမတၱာကို အေျခခံၿပီး ဝိပႆနာဉာဏ္ကို တစ္ဆင့္တက္ကာ ရင့္က်က္ေသာ အသိဉာဏ္ေၾကာင့္ ဝါတြင္းသံုးလ အတြင္း၌ပင္ ပဋိသမ႓ိဒါပတၳ ရဟႏၲာခ်ည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾက၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမတၱာသုတ္ ေဒသနာေတာ္သည္ ေမတၱာဘာဝနာ၏ အက်ဳိး ၁၁-မ်ဳိးကိစၥ၊ ေဘးရန္ အႏၲရယ္ ကာကြယ္တားဆီးျခင္း ကိစၥမ်ားကို ျပည့္စံုၿပီးေျမာက္႐ံုမက ေမတၱာကို အေျခခံ၍ ဝိပႆနာဉာဏ္ကို တစ္ဆင့္တက္ကာ ရင့္က်က္ပါလွ်င္ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ ေဒသနာေတာ္ႀကီး ျဖစ္ပါသတည္း။
